Esra Tırpan Yakut salı günü, babasının hastaneye yatırıldığını ve doktorların bacağının kesilmesi için ailenin onayını aldığını yazdı. “Benim gücüm bu sistemin vicdansızlığına yetmiyor,” dedi. “Babam için verdiğim mücadelede lütfen yanımda olun.”

Etiketlediği hesaplar arasında Adli Tıp Kurumu da vardı.

Abdullah Tırpan 73 yaşında. Tekirdağ’da elli beş yıl köftecilik yaptı. Beş çocuğu var ve daha önce hiçbir sabıkası yok. İstanbul’da Metris R Tipi Cezaevi’nde, tekerlekli sandalyede, ayakta duramaz hâlde tutuluyor. İleri derecede şeker hastalığı, yüksek tansiyonu, ellerinde ve ayaklarında his kaybına yol açan sinir hasarı, beyin damarlarında felç riski doğuran ciddi darlık ve sol bacağında ileri derecede kangren var. Bir milletvekili 8 Ekim’de ziyaret ettiğinde bacağında üç sargılı bölge ve on santimetreyi aşan iki açık yara bulunuyordu.

On ay içinde dört kez muayene edildi.

Aralık 2025’te Adli Tıp Kurumu cezaevinde kalmasında tıbbi bir sakınca görmedi. Mayıs 2026’da Tekirdağ Şehir Hastanesi sağlık kurulu aynı sonuca vardı. Haziran 2026’da aynı sonuca yeniden vardı. 6 Ekim civarında bir kez daha muayene edildi, sonuç değişmedi; raporlardan biri günlük ihtiyaçlarını yardım almadan karşılayabileceğini belirtiyor. Eylül ayında Kurum, “R Tipi cezaevinde kalabilir” demişti ve kendisi bir R Tipi cezaevine nakledildi.

On iki gün önce bağımsız İstanbul Milletvekili Mustafa Yeneroğlu onu Metris’te ziyaret etti. “Bu durumda bir insanın cezaevinde tutulması vicdanla bağdaşmıyor,” dedi ve bir sabah ölüm haberinin gelebileceğini söyledi.

Bugün kızından bacağının kesilmesine onay vermesi istendi.

Bundan önce aldığı tedavi kayıtlarda duruyor. Şubat 2026’da, konuşmakta güçlük çekmesi üzerine bir nörolog beyin MR’ı istedi. MR 113 gün sonra, 8 Haziran’da çekildi. Beyin damarlarındaki darlığı ve felç riskini gösterdi. Temmuz’da ayaklarındaki yaralar nedeniyle hastaneye yatırıldı ve ameliyat edildi. 9 Eylül’de anjiyo için hastaneye götürüldü ve geceyi yoğun bakımda geçirdi; ertesi gün misafir mahpus olarak Metris’e nakledildi, bir gün sonra Tekirdağ’a geri gönderildi.

İnfaz ettiği ceza, Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 8 Ağustos 2019’da silahlı terör örgütüne üye olmaktan verdiği ve Yargıtay’ın 7 Mart 2022’de oybirliğiyle onadığı yedi yıl altı ay hapis cezası. İlk kez 16 Ağustos 2016’da gözaltına alındı; mahkûmiyeti kesinleşince 25 Şubat 2025’te yeniden cezaevine kondu. Bu cezadan şu ana kadar 602 gün yattı.

Mahkûmiyetin neye dayandığı, dosyasına ilişkin kendi belgelememizde ortaya konuyor. Ruhsatlı bir okulu işleten bir şirkette hissesi vardı. Bir binayı yurt olarak kullanılmak üzere devretti. Sohbet toplantılarına katıldı. Bağış yaptı. Bir gazeteye abone oldu. Evinde ve iş yerinde yayınlar bulundu. Çocukları ruhsatlı bir özel okula gitti. Ruhsatlı bir bankada hesabı vardı. ByLock kullandığına dair hiçbir iddia yok. Dosyada kayıtlı suç tarihi, gözaltına alındığı gün. Kendisinin “mütevelli” olduğu iddiası hiç dinlenmemiş bir gizli tanığa dayanıyor; duruşmada ifadesini düzelten bir tanığın beyanı ise esas alınmadı.

Bu listedeki her kurum, onunla ilişkiye girdiği tarihte hukuka uygundu.

Aile, tedavi görebilmesi için cezasının infazının ertelenmesini istiyor. Kızı, “Adalet ve insaniyet adına infaz erteleme istiyoruz,” diye yazdı.

5275 sayılı Kanun’un 16. maddesi tam da bunu düzenliyor: ağır bir hastalığı veya engelliliği bulunan, cezaevi koşullarında hayatını yalnız idame ettiremeyen ve toplum güvenliği bakımından ağır ve somut tehlike oluşturmayacağı değerlendirilen kişiler için, Adli Tıp Kurumu’nca onaylanan bir sağlık kurulu raporu üzerine infazın ertelenmesi. Rapor dört kez alındı. Dördünde de kalabileceği söylendi.

Ayakta duramayan, ayaklarını hissetmeyen ve bir bacağını kaybetmek üzere olan bir insan hakkında, günlük ihtiyaçlarını yardım almadan karşılayabileceği raporu düzenlendi.