Een medisch rapport van één arts, dat vanochtend om 10.12 uur werd opgesteld door het Başakşehir Çam and Sakura City Hospital van het ministerie van Volksgezondheid, vermeldt het volgende. Abdullah Tırpan, geboren op 18 april 1953, werd op 25 oktober opgenomen op Algemene Intensieve Zorg 1. Zijn algemene toestand is slecht. Hij is orotracheaal geïntubeerd. Hij krijgt invasieve mechanische beademing. Zijn leven is in gevaar.

Hij is 73. Hij is gevangene. Hij zit sinds februari 2025 in de gevangenis en ondergaat een straf van zeven jaar en zes maanden die hem werd opgelegd in het kader van de vervolgingen rond de Gülenbeweging. Tot zijn gezondheid instortte, werd hij vastgehouden in de gesloten R-typegevangenis Metris in Istanbul.

Dit alles gebeurde in zes dagen. Op dinsdag 20 oktober werd hij in het ziekenhuis opgenomen, waar artsen toestemming van zijn familie kregen voor een amputatie. In de nacht van donderdag op vrijdag werd om één uur ’s nachts zijn linkerbeen onder de knie geamputeerd. De infectie had zich al tot boven de amputatieplaats verspreid en een tweede operatie kwam ter sprake; het is niet duidelijk of die uiteindelijk is uitgevoerd. Op zondag werd hij naar de afdeling intensieve zorg overgebracht en geïntubeerd.

Zijn dochter, Esra Yakut Tırpan, publiceert wat de familie te weten komt, omdat niemand hen gedurende het grootste deel van de week informatie gaf.

Op zondagochtend schreef ze: “Mijn broer belde vanochtend. De toestand van mijn vader is verslechterd en ze geven ons geen informatie. Mijn broer heeft via e-Nabız gezien dat hij op intensieve zorg ligt.” De familie kwam er dus achter dat hun vader op intensieve zorg lag door in te loggen op het patiëntenportaal van de staat zelf.

Later diezelfde dag schreef ze: “Er werd een bloedgasmeting gedaan. Met drie uur verschil was de uitslag helaas veel slechter geworden. We kwamen zijn toestand te weten door een andere arts naar de testresultaten te vragen.” De volgende zin richtte ze tot het Instituut voor Forensische Geneeskunde en het ministerie van Justitie: “Wachten jullie tot hij sterft voordat jullie dat rapport uitbrengen? Schaam jullie.”

Daarna schreef ze: “Het hart van mijn vader is op intensieve zorg gestopt. Ze hebben het met medicijnen weer aan de praat gekregen, maar hij ademt niet zelf. Hij ligt aan de beademing.” Ze sloot af door de functionarissen die ze had getagd de pijn toe te wensen die haar familie doormaakt. Tegen TR724 zei ze eenvoudig: “Bid. Er is toch niets meer wat we kunnen doen.”

Het rapport waarnaar zij verwijst, is het rapport waarvan alles afhangt. Artikel 16 van Wet nr. 5275 maakt het mogelijk de tenuitvoerlegging van een straf uit te stellen wanneer detentie een duidelijk gevaar vormt voor het leven van de betrokkene, of wanneer een ernstige ziekte betekent dat hij niet zelfstandig kan leven onder gevangenisomstandigheden en geen ernstig en concreet gevaar vormt voor de openbare veiligheid. De beslissing ligt bij het bevoegde parket. Maar die beslissing berust op een rapport van een medische commissie dat moet worden goedgekeurd door het Instituut voor Forensische Geneeskunde.

Volgens TR724 heeft het Instituut voor Forensische Geneeskunde in deze zaak al een oordeel gegeven. Het stelde dat Tırpan ondanks zijn ernstige gezondheidsproblemen in een R-typegevangenis kon blijven. Voor dat rapport is geen datum gepubliceerd.

Daar draait de hele zaak om. De instantie waarvan de wet goedkeuring vereist, beoordeelde een 73-jarige rolstoelgebruiker met vergevorderde diabetes en perifeer vaatlijden en concludeerde dat hij onder gevangenisomstandigheden kon blijven. Drie dagen geleden werd zijn been geamputeerd. Nu ligt hij aan de beademing, nadat zijn hart met medicijnen opnieuw op gang werd gebracht, en heeft een staatsziekenhuis schriftelijk vastgesteld dat zijn leven in gevaar is.

Er is nog één eerdere datum die in dit dossier thuishoort. In februari, toen hij moeite begon te krijgen met spreken, werd een MRI van de hersenen aangevraagd. Die werd ongeveer vier maanden later uitgevoerd en toonde een ernstige vernauwing van de bloedvaten in zijn hersenen en een risico op een beroerte.

Ömer Faruk Gergerlioğlu, DEM-parlementslid voor Kocaeli, die het medische rapport van vanochtend publiceerde, zegt dat hij de zaak al ongeveer twintig maanden volgt en de betrokken instanties herhaaldelijk zonder resultaat heeft gewaarschuwd. “Een man die voor ieders ogen in deze toestand is gebracht, ligt op dit moment op sterven”, schreef hij. “Wie is hiervoor verantwoordelijk?” Hij wees erop dat er, ondanks de ernst van Tırpans toestand, geen enkele publieke verklaring over hem is afgelegd. Hij zei dat hij de stappen neemt die hem als parlementslid ter beschikking staan en dat de verantwoordelijken zich voor de rechter zullen moeten verantwoorden.

Het ministerie van Justitie heeft niets gezegd.

De Mensenrechtenvereniging telde in april 2025 minstens 1.412 zieke gevangenen in Turkse gevangenissen, van wie er 335 ernstig ziek waren en 230 niet zelfstandig konden leven. Een CHP-rapport uit juli 2026 vermeldde respectievelijk 1.605 en 649. In mei vertelde de voorzitter van de parlementaire subcommissie voor gevangenissen aan de Algemene Vergadering dat in 2025 in Türkiye 1.001 gevangenen waren overleden.

De wettelijke bepaling die het mogelijk zou maken Abdullah Tırpan buiten de gevangenis te laten behandelen, staat sinds 2013 in de wet. Daarvoor is een rapport van het Instituut voor Forensische Geneeskunde vereist. Hij heeft zo’n rapport. Daarin staat dat hij in de gevangenis kan blijven.