Abdullah Tırpan werd voor zijn bezoek in de gevangenis van Metris in een rolstoel gebracht. Hij kan niet staan. Het gangreen in zijn linkerbeen is vergevorderd, drie plekken zijn verbonden en hij heeft twee open wonden van meer dan tien centimeter. Hem is verteld dat het been mogelijk moet worden geamputeerd.

Dat schrijft Mustafa Yeneroğlu, onafhankelijk parlementslid voor Istanbul, die hem op 8 oktober bezocht en erbij vermeldt dat hij geen arts is.

Het Instituut voor Forensische Geneeskunde concludeerde in december 2025 dat er vanuit medisch oogpunt geen bezwaar bestond tegen zijn verdere verblijf in de gevangenis. De medische commissie van het Stadsziekenhuis van Tekirdağ kwam in mei 2026 tot dezelfde conclusie en opnieuw in juni. Twee dagen vóór het bezoek werd hij nogmaals onderzocht, opnieuw met hetzelfde resultaat. In een van de rapporten staat dat hij zonder hulp in zijn dagelijkse behoeften kan voorzien.

Tırpan is 73 jaar. Hij werkte 55 jaar als slager in Tekirdağ, in een zaak genaamd Tırpan Et, en behoorde in sommige jaren tot de grootste belastingbetalers van zijn district. Hij heeft vijf kinderen en geen eerdere veroordelingen.

Op 8 augustus 2019 veroordeelde de 3e Rechtbank voor Zware Strafzaken van Tekirdağ hem tot zeven jaar en zes maanden gevangenisstraf wegens lidmaatschap van een gewapende terroristische organisatie. Het Hof van Cassatie bevestigde de straf op 7 maart 2022 unaniem.

De gronden staan in het vonnis uiteengezet. Hij bezat aandelen in de onderneming die een door het ministerie van Nationaal Onderwijs vergunde school exploiteerde en droeg een gebouw waarvan hij eigenaar was aan die onderneming over voor gebruik als studentenverblijf. Hij woonde religieuze gespreksbijeenkomsten bij. Hij deed donaties. Hij had een abonnement op de krant Zaman. In zijn woning werden één tijdschrift, twee krantenknipsels en een boek gevonden, en op zijn werkplek tien tijdschriften. Hij stuurde zijn kinderen en kleinkinderen naar een vergunde privéschool. Hij opende een rekening bij een bank die een vergunning had van de bankentoezichthouder.

Er is geen beschuldiging met betrekking tot ByLock. In de woorden van het vonnis zelf leverde het onderzoek van zijn digitale materiaal geen gegevens op die mogelijk als strafbaar feit konden worden aangemerkt.

Yeneroğlu zet uiteen wat het dossier wel en niet bevat. Alle getuigenverklaringen hebben betrekking op de periode vóór december 2013. In het vonnis wordt als datum van het strafbare feit de dag vermeld waarop Tırpan in hechtenis werd genomen. Er wordt geen enkele concrete handeling met een specifieke datum genoemd. De beschuldiging dat hij als beheerder optrad, berust op een geheime getuige die tijdens de zitting nooit is gehoord. Een andere getuige corrigeerde zijn verklaring bij de politie ter openbare terechtzitting en zei dat Tırpan toen al oud en ziek was, geen bijeenkomsten bijwoonde en hem geen enkele hulp had verleend. De rechtbank baseerde zich op de verklaring bij de politie in plaats van op de gecorrigeerde verklaring. In het beoordelingsgedeelte van het vonnis staat dat op zijn Bank Asya-rekening geen verdachte transacties werden vastgesteld. Dertig regels later worden in het dictum het openen van die rekening en het storten van geld erop genoemd als gronden voor de veroordeling. De straf werd boven het wettelijke minimum vastgesteld vanwege de intensiteit van zijn strafrechtelijk opzet.

Tırpan ontkent niet dat hij in die jaren deel uitmaakte van de gemeenschap. Over mensen die in hetzelfde district dezelfde dingen deden en nu in het parlement zitten of een openbaar ambt bekleden, zei hij tegen Yeneroğlu: “Ik neem het hun niet kwalijk, ik oordeel niet over hen.”

Op grond van artikel 16 van Wet nr. 5275 kan de tenuitvoerlegging van een gevangenisstraf om gezondheidsredenen worden opgeschort wanneer er geen ernstig en concreet gevaar voor de openbare veiligheid bestaat. Tırpan werd vrijgelaten voordat zijn veroordeling definitief werd en leefde jarenlang buiten de gevangenis.

Negen dagen geleden oordeelde hetzelfde instituut dat İbrahim Halil Al, die met kanker van de weke delen in Edirne wordt vastgehouden, eveneens in de gevangenis kan blijven.

De vraag die Yeneroğlu stelt, is of er nu nog iets anders is dat deze man in de gevangenis houdt dan het feit dat hij er al zit.