Op 2 oktober kwamen vijf mijnwerkers om het leven toen een mijnfront instortte bij de mijnexploitatie van İmbat Madencilik in Soma, Manisa. Zeven mannen bevonden zich ondergronds. Twee van hen werden levend naar boven gebracht.

De slachtoffers zijn Ramazan İnce, Halit Ersay, İsa Olcay, Kerim Ören en Ömer Karakaya. Volgens de Raad voor Gezondheid en Veiligheid van Werknemers (İSİG Meclisi) was İnce bestuurslid van de afdeling Ege nr. 1 van de onafhankelijke mijnwerkersvakbond Bağımsız Maden-İş en waren de vier anderen lid van dezelfde vakbond.

Negen bedrijfsfunctionarissen, onder wie de algemeen directeur, zijn aangehouden. Er is nog geen technische vaststelling over de oorzaak openbaar gemaakt.

Bij de mijnexploitatie waar zij omkwamen, zijn sinds 2013 in totaal 16 werknemers om het leven gekomen bij arbeidsongevallen. İSİG Meclisi registreerde in dezelfde periode van dertien jaar minstens 1.272 omgekomen mijnwerkers in de mijnbouwsector in Türkiye, en minstens 1.509 omgekomen werknemers in alle sectoren samen in de eerste acht maanden van 2026.

De Turkse Artsenvereniging publiceerde een verklaring met als titel: “In Soma opnieuw nalatigheid, opnieuw vermijdbare sterfgevallen van mijnwerkers, opnieuw verdriet”. Daarin staat dat wat is gebeurd geen noodlot en geen onvermijdelijk ongeval is, en dat “het woord Soma in het recente geheugen van Türkiye gegrift staat als de naam van arbeidsmoorden, met het verdriet om de 301 mijnwerkers die we in 2014 verloren”. De vereniging schrijft de sterfgevallen toe aan ontoereikend overheidstoezicht, productiedruk en ongereguleerde en onveilige arbeidsomstandigheden. Zij eist dat het incident in al zijn aspecten wordt onderzocht zonder dat iets wordt verborgen, dat inspecties in mijnen en de zware industrie onafhankelijk en wetenschappelijk worden uitgevoerd, dat onzekere arbeidsomstandigheden worden beëindigd en dat de professionele onafhankelijkheid van bedrijfsartsen en veiligheidsdeskundigen wettelijk wordt gewaarborgd.

Op 3 oktober begonnen leden van de jongerengroep Gençlik Komünleri aan een mars over de İstiklal Caddesi in Istanbul. “Aan de ene kant staan degenen die onze arbeid en ons leven uitbuiten, en aan de andere kant staan wij”, zeiden zij. “Als jongeren marcheren wij voor de mijnwerkers die zijn omgekomen.”

De politie hield hen tegen voordat zij het Taksimplein bereikten en nam hen aan. Volgens Evrensel werden zij tijdens hun overbrenging naar het politievoertuig blootgesteld aan politiegeweld. Vijftien jongeren werden vastgehouden en diezelfde avond vrijgelaten.

De sterfgevallen worden onderzocht. Voor één dag gold dat ook voor de mensen die erover marcheerden.